Friday, 21 November 2014

සෙනෙහස නොනිමී

සිහි වී නැඟෙන සිතිවිලි හද පතුල............රිදී
විහි දා ලියන්නට සුරු කල අකුරු............මදී
මිහි රී ගී ගයා කොපුලත සුවඳ................දිදී
අහි මී සතපවන්නට නුඹ ළඟම..............රැඳී

මුදු මුව කමළ සිසි වත පරයන.............උදුල
බඳු පිය තෙපුල බිඟු ගුමුවක රස...........උතුල
අඳු රෙනි එළිය දෙන මගෙ දිවියට........සකළ
ඉඳු නිල් මිණකි රිවි කිරණකි ඇය ......ගෙ'තුල

හැඳ සුදු ගවොම පිපි වතුසුදු මලෙකි.........දිස
බැඳ ටයි පටිය මහ දැනමුත්තියක .........ලෙස
කොඳ මල් කැකුළ හිමිදිරි මද පවන ........පිස 
වැඳ පිතු දෙපා අකුරට පිය නගන ...........යස

ඳඟකාරියයි ඇය මගෙ පොඩි බඩ..........පිස්සී
මිග නෙත් කැළුම් බබලයි සෙනෙහස ....වැස්සී
ඉඟ සොළවමින් ගී තාලෙට පය ...........ඉස්සී
රඟ පෑමටද නැටුමට එක වගෙ.............දස්සී  

ඉඳ හිට එබුන කල පොත් අල්මාරි...........යට
මඳ කුදු නොඅඩු කරදහි ගුලි ගෝනි..........යට
සඳ තරු අහස මැද විහඟුන් පේලි ............යට
ඇඳ ඇඳ මැකූ සිතුවම් වෙති හීනි.............යට

'නිරතුරු සිහිනයෙන් අම්මේ,ඔබ..........දකිමී'
'තොරතුරු කිමද, එන තුරු මම මග ......බලමී'
සර තැස නිවන නුඹෙ මුදු තෙපුලෙහි....ගිලෙමී
සුර තල් දියණියේ මගෙ සෙනෙහස ...නොනිමී

--- ඉන්දු ලියනගේ --- 15/11/14.

No comments:

Post a Comment